گل ياس و دل حيدر

و هم اميد ديدنت بهانه دلم شده

غروب جمعه آمد و دوباره اين دلم گرفت

نيامدي و باز هم دلم هواي غم گرفت

تو بين منتظرانت هم عزيز من چه غريبي!!

عجيب تر که چه آسان نبودنت شده عادت!!

چه بيخيال نشستيم نه کوششي نه وفايي

فقط نشسته و گفتيم

خدا کند که بيايي

و هم اميد ديدنت بهانه دلم شده

غروب جمعه آمد و دوباره اين دلم گرفت

نيامدي و باز هم دلم هواي غم گرفت