به خير و سلامتي

به مبارکي و ميمنت

به شادي و شادماني

به خوشبختي و نيک بختي

روز ميلاد نبي اکرم و امام جعفر صادق اين داداش محترم رو شوهر داديم رفت

عيدتون مبارک

ايام به کام

از تو چه پنهان

      اين روزها حس مي کنم تنهاي تنهايم ......

به اضطراب قدمهايش نگاه مي کردم. به لرزش خفيف دستانش. به موهاي سپيدش.

خاطره هيبت چند سال قبلش اشک شد و ..... فرو ريخت. پدرم ناگهان پير شدي يا غفلت من رفتن جواني ات را نديد؟

يک ماه بيشتر يا يک ماه کمتر ! که عروس شد. شب عروسي اش که نبودم اما دلم برايش تنها يک آرزو کرد. عاقبت به خير باشي زيبا جان !

از هر طرف دروغ سرازير است. آنقدر واقعي دروغ مي گويند که اسلام را در همين هياهو گم مي کني. گم ... ! لينک وبلاگ را حذف کنند چون آن طرفي هستم؟ کدام طرفي؟معني نفاق چيست؟ اسلام را ابزار بازي دنيا نکرده ايم!؟ دلم مي سوزد براي ...پيامبر ؟ يا خودمان؟چه مي دانم !

به کربلا مي نگرم و به دستانت خالي خودم حسين جان جز خاندان مطهر و پاک آل رسول هيچ کس معصوم نيست. هيچکس. هيچکس

دلم اسير شده. عاشق شده ام . قلبم مي تپد. دستانم مي لرزد. نگاهم منتظر است. من عاشق شده ام . پس چرا اثري از اين نيست؟ حسين من کجاست؟

سري به نيزه بلندست در برابر زينب

خدا کند که نباشد سر برادر زينب

بعد از ماه ها پيامت آمد. دوست کودکي ام... چه خوشحالم

رفتني رفتنيست. به هر بهانه اي که باشد. بايد مي رفتي دوستم تا اين عاشورا نباشي .....

قدي بلند. رويي سفيد. انگشتاني کشيده. چهار شانه . محجوب . مهربان . دوست داشتني. براي همين ابوالفضل تعزيه عاشوراي حسين بودي. هر محرم دلم برايت تنگ مي شود .... بابزرگم

زينب.... چه غربتي ..... آن روز جز زيبايي چه ديدي .... امان از .... الله اکبر !!!! الله ... اکبر

اگر محرمي نبود .......

اللهم عجل لوليک الفرج ......

اللهم صل علي علي بن موسي الرضا المرتضي

الا مام التقي النقي و حجتک علي من فوق الارض و من تحت الثري

الصديق الشهيد صلاة کثيرة تامة زاکية متواصلة متواترة مترادفة

کافضل ما صليت علي احد من اوليائک

در اين کرانه ي ماتم مرا ضمانت کن

من آهوانه به بندم مرا ضمانت کن

نگاه من به تو است اي بزرگ، ياري کن

دلم عجيب پر از غربت است، کاري کن

هميشه شوکت گلدسته هاي روياييت

دليل بوده به لطف دم مسيحاييت

عيدتون مبارك

چقدر با هم ؛

چقدر دور از هم ؛

من اين گوشه سر افكنده و خجل ؛

تو آن طرف سربلند و پر غرور ؛

من اين گوشه تاريك و خموش؛

تو آن طرف پر نور و گويا ؛

من اين گوشه گناه كار و ترسان ؛

تو آن طرف ستار و مهربان ؛

من اما مشتاق بخشيده شدن؛

تو اما تشنه بخشيدن؛

من گاهي به ياد تو؛

تو هميشه در پي من ؛

من لحظه شمار ديدار؛

تو لحظه شمار ديدار؛

من گريان؛

تو ............... ؛

من گريان؛

تو ............... ؛

من گريان ، من گريان ، من گريان؛

تو ........... خندان و مهربان؛

آرام مي‌آيم، مي‌نشينم كناري، زير‌ آسمان هميشه شاهد،

سر مي‌گذارم كنار سرت، لب بر لب گوش تو، كنج ديوار تنهايي،

روي نگاه كردن كه ندارم، چشم مي دوزم به زمين،

اشتباهم را مي بخشي،

تو مي‌خندي،

من اما خنده‌ام نمي‌آيد،

مي‌گويم اگر چند بار توبه شكسته باشم ، مي‌بخشي،

تو مي‌خندي،

مي‌گويم در خانه‌ات باز بود با مهمانانت آمدم ، راهم مي‌دهي؟

تو مي‌خندي،

مي‌گويم اگر چون تو ميزباني، چون من ميهماني را راه ندهد، ميهمان بيچاره كجا رود كه در حريم خانه‌ي تو نباشد،

تو مي‌خندي،

مي‌گويم اگر ناله كنم دلت به رحم مي‌آيد،

اگر دلم غرق پشيماني باشد دلت مي‌پذيرد،

اگر .......،

تو مي‌خندي،

زيارت وارث مي‌خوانند ،

نمي‌دانم از كي خيره مانده‌ام به آسمان،

خنده‌ام‌ مي‌گيرد،

تو هنوز مي‌خندي ،